Terug naar boven

Motivatietheorie van Herzberg

Terug naar Praktische modellen

De motivatietheorie van Herzberg (1970) onderscheidt twee groepen van factoren die een geheel verschillende rol spelen bij motivatie en werktevredenheid: motiverende factoren en hygiënefactoren (zie model). Herzberg definieert werktevredenheid als ‘werkomstandigheden waarbij mensen hun behoeften kunnen vervullen’. De nadruk ligt hierbij op het werk en de omstandigheden zelf en in mindere mate op het individu.

Hygiënefactoren of dissatisfiers kunnen bijdragen aan werkontevredenheid als ze niet vervuld worden. Als aan deze factoren wel is voldaan, ontstaat een neutrale toestand (dus geen tevredenheid). Tegenover deze hygiënefactoren staan motiverende factoren. Motiverende factoren of satisfiers kunnen direct bijdragen aan werktevredenheid. Als ze niet werkzaam zijn, ontstaat een neutrale toestand (dus geen ontevredenheid). Volgens Herzberg kunnen de motivatoren mensen pas motiveren tot betere prestaties, wanneer aan de hygiënefactoren voldoende aandacht is gegeven. Mensen kunnen dus pas gemotiveerd worden als aan bepaalde basisvoorwaarden is voldaan.

Motiverende factoren (Satisfiers)

Hygiënefactoren (Dissatisfiers)

Motivatoren zijn aan te merken als werkintrinsieke factoren. Deze factoren zijn voornamelijk werkinhoudelijk. Hygiënefactoren zijn werkextrinsieke factoren. Deze factoren hebben betrekking op de omstandigheden waaronder iemand zijn werk doet.

Beloning is één van de hygiënefactoren die als basis voor verdere motivatie dient, hetgeen ook wordt bevestigd in een recent onderzoek naar beloning.

Vergelijking met de piramide van Maslow

Wilt u weten hoe u de motivatietheorie van Herzberg en/of de piramide van Maslow in de praktijk kunt toepassen? Wij geven u graag advies. Neem contact met ons op voor een gesprek met één van onze consultants / psychologen.

BREAK 1BREAK 2